TMCh Henryk Witański
Home O mnie TMCh Kontakt
Akupunktura Dietetyka Masaż Tuina Ziołolecznictwo

Ziołolecznictwo chińskie - "chińskie zioła"

Tradycyjna Medycyna Chińska to przede wszystkim ziołolecznictwo, tymczasem na Zachodzie medycyna chińska kojarzy się głównie z akupunkturą.
Od tysięcy lat chińskie rośliny lecznicze odgrywały ważną rolę w zapobieganiu chorobom i leczeniu Chińczyków. Dzisiaj ich rolę i znaczenie dostrzega świat zachodni i są one powszechnie doceniane.
Pewne rejony Chin znane są z wyjątkowych warunków dla wzrostu roślin. Uważa się, że zioła pochodzące z tych regionów mają wyjątkową moc oddziaływania i są wyjątkowo skuteczne dzięki jakości gleby, warunkom klimatycznym i środowisku, które są szczególnie odpowiednie dla wzrostu pewnych gatunków roślin, tak jak używa się określonych gatunków winogron do produkcji wina.
Powszechnie używany termin „chińskie zioła” nie ogranicza się tylko do korzeni i kory, jak twierdzą niektórzy; ten prosty termin obejmuje swoim znaczeniem wiele innych leczniczych substancji. W rzeczywistości obejmuje on produkty pochodzenia zwierzęcego (na przykład skórę węża, żółć lub skórę świni, skórę wołu, perły i muszle ostryg) i minerały (na przykład talk, kaolin, siarczan sodu).
W ciągu tysięcy lat w historii chińskiej medycyny odnotowano ponad 3000 gatunków roślin i produktów pochodzenia zwierzęcego. Oczywiście do zgromadzenia tak wielkiego skarbu przyczynili się ludzie spoza Chin – mnisi buddyjscy z Indii, mieszkańcy środkowego Wschodu, żeglarze i kupcy z południowo-zachodniego Pacyfiku, z Oceanu Indyjskiego, Europy, krajów śródziemnomorskich oraz Ameryki Północnej i Południowej, a do rejestru chińskiego „Kanonu Materia Medica” włączonych zostało wiele ziół pochodzących z innych części świata.
Zioła chińskie są zbierane, obrabiane i przechowywane w bardzo rygorystyczny sposób. Obróbka ziół ma na celu: zredukowania składników trujących i szkodliwych działań ubocznych; dostosowanie do wymogów terapeutycznych i podniesienie efektów leczniczych ziół; zmiany sposobu oddziaływania ziół i skierowanie do określonych meridianów; usunięcie zanieczyszczeń i obcych niepożądanych substancji; ułatwienie przechowywania.
Zioła chińskie posiadają własną farmakologię (nauka o działaniu leków, czyli mechanizmach ich działania na organizm oraz skutkach tego działania), która jest inna i nieznana zachodniej medycynie. Najważniejsze właściwości farmakologiczne tradycyjnych ziół chińskich to:
- natura zioła, czyli charakter termiczny: zimny, gorący, neutralny, ciepły lub chłodny; zimne zioła są stosowane w chorobach gorąca i odwrotnie gorące zioła są stosowane w chorobach zimna, aby przywrócić harmonijny stan równowagi Yin i Yang;
- smak zioła: kwaśny, cierpki, gorzki, neutralny, słodki, ostry i słony;
- kierunek działania zioła: do góry, w dół, na zewnątrz, do wewnątrz.
W chińskim ziołolecznictwie bardzo rzadko stosuje się pojedyncze zioła, gdyż terapia kilkoma ziołami przynosi znacznie lepsze rezultaty niż podawanie choremu jednego zioła. Receptury ziołowe komponowane są pod kątem wzajemnego harmonizowania i wspierania kolejno dodawanych składników – co daje wyraźny efekt synergii i bezpośrednio ukierunkowuje oddziaływanie na wybrane miejsce (dany narząd czy zespół narządów w organizmie). Podkreślić należy, że przy prawidłowo postawionej diagnozie stosowanie ziół chińskich nie niesie za sobą zagrożenia skutkami ubocznymi jak stosowanie zachodnich leków alopatycznych. Leki medycyny zachodniej służą do leczenia lokalnych zaburzeń organizmu ludzkiego i do usuwania objawów chorobowych (symptomów). Zioła TMCh leczą cały organizm ludzki i usuwają przyczyny choroby.
Najpopularniejszy sposób przyrządzania ziół to wywar (odwar). Przypomina to bardziej gotowanie zupy niż zaparzanie ziół jakie znamy z naszej tradycji, gdyż ilość ziół jest nawet kilkanaście razy większa niż stosuje się to w zachodnim ziołolecznictwie. Dzięki temu ilość substancji czynnych jest znacznie większa. Używa się też koncentraty ziołowe w proszku, pigułki, tabletki i inne.

© 2013-2015 Henryk Witański